தமிழ் சீர்திருத்தங்கள் பற்றிய விமர்சனம்

ஜேம்ஸ் வசந்தன் இப்படி சீர்திருத்தலாம்! என எழுதியக் கட்டுரைக்கான என்னுடையக் கருத்தும் எதிர்வினையும்.
Nageswaran R says:
September 9, 2015 at 6:17 am

ஏன் சரிகமபதநி ஏழு சுவரங்கள்? அதிலும் ச ப சுரபேதமற்றது? ஏன் பன்னிரெண்டின் மூல (12th root) இடைவெளியில் ஸ்வரங்கள்? தாங்கள் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கும் முன்னர், அதன் அடிப்படையைப் புரிதல் நலம். யாரோ செய்தவர் ஒரு வசதிக்காக செய்தது, தற்காலத்தில் மூளை நரம்பியல், உளவியல் அடிப்படையில் பார்க்கப்படுகிறது, அது குறித்தும் விரிவான ஆராய்ச்சிகள் நடைபெற்று வருகிறது. தாங்கள் கூறுவது போல் காணின், எல்லாரும் ம், ம்ம், என மோர்ஸ் குறியீட்டிலேயே கூடப் பேசிக் கொள்ளலாம்.
Reply

James Vasanthan says:
September 9, 2015 at 6:41 am

என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் நாகேஸ்வரன்? சற்று விளக்கமாக கூறவும். தமிழ் மொழி விவாதத்திற்கு வரும் பலர் உணர்ச்சிவசப்பட்டு வாதிடுவதுண்டு. நீங்கள் அப்படியென்றால் நான் இதில் கலந்துகொள்ள விரும்பவில்லை. கருத்துப் பரிமாற்றம் என்றால் அணியமாகிறேன்.
Reply

அடிப்படையில் நான் ஒரு கட்டுமான/குவாண்ட  இயற்பியலன் (foundational physicist and information theorist ); மூளையியலில் ஆய்வு செய்பவனாகவும் மொழியியல்சார் ஆய்வுகளில் விருப்பமுள்ளவனாகவும் இதைக் காண்கிறேன். அதன் அடிப்படையிலேயே என்னுடையக் கருத்தையிட்டிருந்தேன். ஆயினும், ஒரு யோகியாக இருந்தாலும் விவேகானந்தர் எப்படி தன் தாய்க்காக உணர்ச்சிவசப்பட்டாரோ, அது போல் உணர்ச்சிவசப்படுவதிலும் தவறில்லை எனவேத் தோன்றுகிறது.

தங்களின் கட்டுரை எதன் அடிப்படையில் ஆனது? தற்காலத்திய மனிதருக்கான வசதிகளாகத் தாங்கள், ஏற்றலும் மறுத்தலையும் செய்யலாம் என்கிறீர்கள். மொழி எப்பொழுதும் வளரும் மாறும் தன்மையுடையது என்பதை மொழியியல் வரலாற்றிலிருந்துக் காணலாம். ஆனால் அதை யார் செய்கிறார்கள் என்பதும் மிக முக்கியமானது. ஒருவருக்கு ஒரு விசயத்தின் முக்கியத்துவம் தெரியவில்லை என்பதற்காக அதை மாற்ற முயலுவது எப்படி என விளங்கவில்லை.

சங்கம் வைத்து வளர்க்கும் பொழுதும் தமிழில் ஆய்வு செய்த சான்றோர்கள் தான் அதைச் செய்தனர். போகிறப் போக்கில் எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என என்ன செய்கிறோமெனத் தெரியாமல் அதைச் செய்யக் கூடாது. அடிப்படை இலக்கணங்கள், ஏற்கனவே மனிதனின் வசதிக்கேற்பத் தான் உள்ளது. இப்படிக் குறுக்கிக் கொண்டே சென்றால், மோர்ஸ் குறியீடு மாதிரி பேச வேண்டியது தான் என அதனால் தான் கூறினேன்.  பாடலைப் பாடும் பொழுது ஏற்படும் அபசுரத்தையோ, பிழையையோக் காண எனக்கு இசையறிவுத் தேவையில்லை.  காது இருந்தாலேப் போதும் அதை என் கலாச்சார வளர்ப்பும் மரபணுஅறிவும் சொல்லும்!

மனிதனின் மூளையில் எப்படி மொழி உதித்து, இசையாக வளர்ந்தது? அதன் அடிப்படையிலும் மூளை செயலாற்றும் விதத்திலும் தான் இலக்கணங்கள் வரையறுக்கப்பட்டன எனத் தற்பொழுது உள்ள ஆய்வுகளில் கண்டு வருகிறோம். ஆக,  வல்லின, இடையின, மெல்லின விசயங்கள் மற்றும் இயல்பிலேயே அதிக வளங்களைக் கொண்ட தமிழிலக்கணமும் அதன் வரிசையிலேயே வரையறுக்கப்பட்டன. அந்தக் காலத்து தமிழ் பேராசிரியர்கள், ஆசிரியர்கள் ஒரு பாடலைப் பாடும்பொழுது அதன் சந்தத்தோடு தான் பாடிக் காண்பித்தார்கள், ஆக ஒவ்வொரு விசயமும் ஒரு சந்தத்துடன் தானே வருவதன் காரணம் மொழியிலக்கணத்தின் பின்புலத்தால் தான்.  நம் சமூகம், இயல்பிலேயே இசைச் சமூகம், பிறப்பிலிருந்து, சாகும் வரை, இசையை இன்னும் கொண்டிருக்கும் ஒரு சமூகம். படங்களில் பாடல்களை இணைக்கும் தன்மையையும் அதனால் தானே வந்திருக்க முடியும். தற்பொழுது அதன் தன்மை நகரங்களில் குறைந்திருக்கலாம். அதற்காக இச்சமூகத்தில் இசையே இல்லை, அதனால் தேவையில்லை எனச் சொல்வது போல் இருக்கிறது தங்களின் கட்டுரையின் போக்கு.

மதன் கார்க்கி, செயமோகன் எனத் தொடர்ந்து எழுத்து மாற்றம் அது இது எனத் தொடங்கிவிட்டார்கள். அவர்கள் சொல்லும் சப்பைக் கட்டுகள் எல்லாம், அடுத்தத் தலைமுறை.. அடுத்தத் தலைமுறையினர் முட்டாள்களாயும் பொறுமையில்லாதவர்களாயும் தான் இருப்பார்கள் என முடிவுக் கட்டிவிட்டார்களா எனத் தெரியவில்லை.  அடுத்தத் தலைமுறைக்கு எனப் பண்ண வேண்டிய மிக முக்கியமான விசயங்கள் பல உள, அவற்றில் கவனத்தைச் செலுத்த வேண்டிய நேரமிது, தண்ணீர் வளம், புவிச்சூடேற்றம் என ஆயிரம் பிரச்சினைகள் உள்ளன.  தங்களைப் போன்றோர்கள் நினைத்தால், இதற்கு ஆயிரம் பேரை இழுப்பது போல், அந்த மாதிரி நல்ல விசயங்களுக்கு ஆயிரம் பேரை இழுக்கலாம்.  இனி வரப் போகும் தலைமுறைக்கெனக் கூறிக் கொண்டே  ஏற்கனவேத் தமிழ்த் தெரிந்த கோடிப் பேர்களின் கண்களைப் பிடுங்கும் வேலை நடக்கிறது. இருப்பவர்களுக்கு முடிந்தால் செய்வதற்குத் தானே நாம் அனைவரும் உழைக்கிறோம். சீர்திருத்தத்திற்கு என்ன அவசியம் வேண்டியுள்ளது? காஃப்காவின் கதையில் வருபவன் இருக்கும் மொழியைக் கொண்டு, புது மொழிக்குத் தன்னைத் தானேப் பழக்கபடுத்துவது  போல் நாம் செய்ய வேண்டாம்.

தங்களைப் போன்ற பிரபல்யமானவர்கள் இதைச் செய்யும் பொழுது, தேவையில்லாதக் கவனக்குவிவு ஓரிடத்தில் உண்டாவதால், தமிழியலில் ஆய்வு செய்பவர்களையும் வெளிவாரா விசயங்களை வெளிக்கொணர வேலை செய்பவர்களையும்  கேலி செய்வது போல் உள்ளது.

ஒரு சின்ன எடுத்துக்காட்டு: நான் இருக்கும் இடத்தின் அருகில் உள்ள பல்கலைகளில் (Koeln University and Bonn University) தமிழ் மற்றும் இந்தியவியற்துறை உள்ளன, அதில் செர்மன் தமிழ் ஆய்வாளர்கள் நிறையப் பேர் உள்ளனர்.  அவர்கள் எல்லாம் செய்வது, தமிழுக்கு நல்ல அகராதியை உருவாக்குவது, அதைக் கணித்தமிழுக்குத் தக்கன செய்வது போன்ற வேலைகள் தான். பிரஞ்சு தமிழியலாளர்கள், பா இலக்கணங்களுக்கு இணையான நிரலிகளைக் கணினி அறிவியலின் துணை கொண்டு செய்கிறார்கள். இங்கு ஒரு நண்பர் கூறியது போல் உங்களின் இக்கருத்தால், இனி நிறைய கவிஞர்கள் வர முடியும் என்பது மிக வேடிக்கையானது.  ஒரு மொழியின் அடிப்படையைக் கூடப் புரிந்து கொள்ளாமல் என்ன கவிதை வேண்டிகிடக்கிறது.

நம்மால் அந்த வெளிநாட்டாட்கள் போல் தமிழுக்குச் செய்ய இயலாது எனும் பட்சத்தில், குறைந்த பட்சம் இருப்பதைக் குலைக்காமல் இருப்பது நலம்.

Advertisements